گرامر درس 8 تاپ ناچ 2b

گرامر درس 8 تاپ ناچ 2b

مبحث اول:

جملات مجهول:

در جملات معلوم که به آنها در زبان انگلیسی active voice گفته می شود فاعل جمله کسی است که عمل فعل را انجام میدهد. مثلا:

1. Mary took a photo.

در این جمله Mary فاعل جمله است که همان انجام دهنده ی فعل گرفتن است. اما گاهی اوقات به دلایل مختلف تاکید جمله روی شخصی که عمل را انجام داده نیست و بیشتر عملی که در جمله اتفاق افتاده و شخص گیرنده دارای اهمیت می باشند. در این صورت می توان جمله را به صورت مجهول استفاده کرد. به جمله ی مجهول در زبان انگلیسی passive voice گفته می شود. جمله ی زیر حالت مجهول جمله ی بالا است:

2. A photo was taken.

در این جمله مهم عکسی است که گرفته شده و اینکه چه کسی عکس را گرفته یا از نظر گوینده ناشناس است و یا اهمیتی ندارد. البته در جملات مجهول می توان نام شخص انجام دهنده ی کار را در انتهای جمله همراه با حرف اضافه ی by آورد:

3. A photo was taken by Mary.

برای تبدیل کردن جملات معلوم به مجهول باید ابتدا فاعل جمله را حذف کرده و سپس مفعول را در جایگاه فاعل قرار دهیم. فعل جمله نیز از فرمول زیر تبیعیت می کند:

to be + past participle

در ادامه چند جمله ی active را با هم به حالت passive تبدیل می کنیم:

4. Active: Shakespeare wrote the famous play Othello in 1603.
Passive: Othello was written in 1603.
or Other was written by Shakespeare in 1603.
5. Active: Leonardo da Vinci painted Mona Lisa in the 16th century.
Passive: Mona Lisa was painted in the 16th century.
or Mona Lisa was painted by Leonardo da Vinci in the 16th century.
6. Active: People in Iran speak Persian.
Passive: Persian is spoken in Iran.
7. Active: Farmers grow rice in the north of Iran.
Passive: Rice is grown in the north of Iran.

ملاحظه می کنید که در تمام جملات مجهول بالا جمله با چیز یا شخص دریافت کننده عمل (مفعول) آغاز شده و در واقع مفعول در جایگاه فاعل قرار گرفته است. فعل جمله نیز با استفاده از ساختار to be + past participle ساخته شده است.

اگر دقت کنید در مثال های 4 و 5 جمله های مجهول با استفاده از فعل was که گذشته ی فعل to be است ساخته شده اند ولی در مثال های 6 و 7 افعال مجهول با استفاده از فعل is که زمان حال to be است ساخته شده اند.
در جمله های مجهول فعل جمله در واقع فعل to be است. پس تغییر زمان روی فعل to be صورت می گیرد. جملات 4 و 5 در گذشته اتفاق افتاده اند و برای آنها فعل was به کار رفته و جملات 6 و 7 در زمان حال و همیشه صورت می گیرند که برای آنها فعل is به کار رفته است.

البته در تمام این جملات جمله با اسم مفرد شروع شده (مفعولی که به جای فاعل قرار گرفته مفرد است) و به همین خاطر از فعل to be مفرد استفاده شده ولی اگر فاعل جمله جمع باشد باید از فعل to be جمع استفاده کنیم. مثلا:

8. Active: Sara mailed the letters yesterday.
Passive: The letters were mailed by Sara yesterday.
or The letters were mailed yesterday.
9. Active: They make 200 packages every week.
Passive: 200 packages are made every week.

در جملات مجهول بالا به دلیل جمع بودن فاعل از فعل to be جمع استفاده شده است.

حال جمله ی 8 و 9 را یک بار دیگر نگاه کنید. در جمله ی 8 شخص انجام دهنده ی کار یک شخص مشخص و شناخته شده است که اسم خاص در جمله حاضر شده است. به همین خاطر در جمله ی مجهول هم می توان نام او را در انتهای جمله ی با یک حرف اضافه ی by قرار داد. اما در جمله ی 9 فاعل جمله شخص معلومی نیست. به همین دلیل نمی توانیم عبارت by them را در آخر جمله ی مجهول قرار بدهیم. در مثال های بیشتری در این رابطه توجه کنید:

10. Active: Mr. Smith sent me the book.
Passive: The book was sent to me by Mr. Smith.
or The book was sent to me.

در این جمله Mr. Smith یک شخص خاص که اسم او در جمله آمده است. پس میتوان در انتهای جمله از عبارت by Mr. Smith استفاده کرده و شخص انجام دهنده ی کار را مشخص کرد.

11. Active: Some workers painted my room before Christmas.
Passive: My room was painted before Christmas.

اما در این جمله فاعل جمله دقیقا با ذکر نام مشخص نشده است. پس مناسب نیست که از عبارت by some workers در انتهای جمله استفاده کنیم. به این دلیل که اطلاعاتی به جمله اضافه نمیکند و یک عبارت اضافی است.

همانطور که گفتیم فعل جمله در جملات مجهول فعل to be است. پس فعل to be است که نشان دهنده ی زمان فعل است. در جملات بالا مثال هایی با زمان گذشته ی ساده و زمان حال ساده آورده شده است. اما جملات مجهول را می توان برای تمامی زمان ها استفاده کرد. در جملات زیربه این موضوغ توجه کنید که فعل to be در زمان های مختلف چگونه تغییر می کند.

از آنجا که فعل جمله فعل to be است و past participle در جمله های مجهول نقش فعل را ایفا نمی کند، پس زمان هم فقط روی فعل to be پیاده شده و past participle در تمام زمانها ثابت است.

12. Active: My brother is washing his car.
Passive: His car is being washed.

در جمله ی بالا زمان جمله حال استمراری (present continuous) است. ملاحظه می کنید که past participle ثابت است. و فعل be زمان حال استمراری را نشان می دهد:

present continuous: to be + verb + ing : is being
13. Active: They have recently built that apartment.
Passive: That apartment has been recently built.

در جمله ی بالا زمان جمله present perfect است. که مجددا past participle ثابت بوده و فعل to be از فرمول present perfect تبعیت کرده است:

present perfect: have/has + past participle : has been
14. Active: My mother was making some cookies when I arrived.
Passive: Some cookies were being made when I arrived.

در جمله ی بالا زمان جمله past continuous است که در حالت مجهول آن past participle ثابت بوده و فعل be از فرمول گذشته ی استمراری تبعیت می کند:

past continuous: was/were + verb + ing : were being
15. Active: I will buy some flowers to decorate the room.
Passive: Some flowers will be bought to decorate the room.

در مثال 15 زمان جمله آینده با will است که در حالت مجهول past participle ثابت بوده و فعل be به همراه will آمده است:

future with will: will + base form of the verb : will be
16. Active: The student are going to finish the project by the end of June.
Passive: The project is going to be finished by the end of June.

در این جمله نیز فعل جمله آینده با ساختار be going to است. که در حالت مجهول past participle ثابت بوده و فعل be از ساختار زیر تبعیت کرده است:

Future: to be + going to + base form of the verb: is going to be
مبحث دوم:

فرم سوالی جملات مجهول:

برای سوالی کردن جملات مجهول باید به زمان جمله توجه کنیم. برای زمان های حال، گذشته، حال استمراری، گذشته ی استمراری و ساختار be going to در سوال های yes/no کافی است جای فعل to be و فاعل را عوض کنیم. برای زمان present perfect جای have/has را با فاعل جا به جا می کنیم و برای سوالی کردن با will لازم است جای will و فعل to be با هم عوض شود.

در زیر فرم سوالی بعضی از جملات بالا را مشاهده می کنید:

1. Is rice grown in the north of Iran?
Yes, it is./No, it isn’t.
2. Were the letters mailed yesterday?
Yes, they were./No, they weren’t.
3. Are 200 packages made every week?
Yes, they are./No, they aren’t.
4. Was the book sent to you by Mr. Smith?
Yes, it was./No, it wasn’t.
5. Is his car being washed?
Yes, it is./No, it isn’t.
6. Has that apartment been recently built?
Yes, it has./No, it hasn’t.
7. Were some cookies being made when I arrived?
Yes, they were./No, they weren’t.
8. Will some flowers be bought to decorate the room?
Yes, they will./No, they won’t.
9. Is the project going to be finished by the end of June?
Yes, it is./No, it isn’t.

در مورد سوالات اطلاعاتی نیز در درس های پیش در مورد همه ی زمان های بالا به تفصیل صحبت کرده ایم. ولی به طور خلاصه می توان گفت که برای پرسیدن سوالات اطلاعاتی اول همان سوالات yes/no کلمه ی پرسشی مورد نظر را قرار میدهیم ولی توجه کنید که جواب کلمه ی پرسشی نباید در سوال باشد. در ادامه جملات بالا را با کلمات پرسشی و به صورت سوالات اطلاعاتی به کار برده ایم:

10. What is grown in the north of Iran?
Rice is grown there.
11. What was mailed yesterday?
The letters were.
12. How many packages are made every week?
200 ones.
13. Who was the book sent to by Mr. Smith?
It was sent to me.
14. Where is his car being washed?
It is being washed in the yard.
15. What has recently been built?
An apartment.
16. When were the cookies being made?
They were being made when I arrived.
16. Why will the flowers be bought?
To decorate the room.
17. When is the project going to be finished?
By the end of June.
Grammar Booster:

مطلبی که در این قسمت به توضیحات قبلی مان اضافه شده مقوله transitive و intransitive بودن فعل است. به دو جمله ی زیر دقت کنید. آیا تفاوتی بین آنها وجود دارد؟

1. My brother changed his car last week.
2. My brother arrived last week.

واضح است که در جمله ی اول بعد از فعل (changed) یک مفعول (his car) آمده است ولی در مثال دوم بعد از فعل (arrived) مفعول به کار نرفته است.

آیا می توانید در جمله ی دوم نیز مفعولی در جمله داشته باشید؟ جواب این سوال منفی است.

در زبان انگلیسی بعضی از فعل ها از جمله arrive را همیشه بدون مفعول به کار می بریم. این افعال را اصطاحا intransitive (لازم) می نامیم که افعالی هستند که نمی توانند مفعول داشته باشند. اما فعل هایی مثل change را که می توان بعد از آنها از مفعول استفاده کرد افعال transitive (متعدی) می نامیم.

از آنجا که برای ساختن جملات مجهول همیشه مفعول جمله ی معلوم در جایگاه فاعل قرار می گیرد پس می توان نتیجه گرفت که زمانی که جمله مفعول ندارد حالت مجهول نیز نمی تواند داشته باشد.

مثال 1 را به دلیل transitive بودن فعل می توان مجهول کرد:

My brother’s car was changed last week.

اما برای جمله ی دوم حالت مجهول وجود ندارد.

در صفحه 133 کتاب لیست کوتاهی از افعال intransitive ارائه شده است. اما اکثر افعال زبان انگلیسی transitive هستند. در صورت تردید در لازم یا متعدی بودن فعل می توانید از دیکشنری کمک بگیرید.

Writing Booster

در این قسمت مجددا قوانین صحیح پاراگراف نویسی را با هم مرور می کنیم.

در یک انشای بی نقص هر پاراگراف دارای یک topic sentence می باشد که این جمله در اکثر مواقع اولین جمله ی پاراگراف است. همانطوری که از اسمش برمی آید، topic sentence ایده ی کلی پاراگراف را در بر دارد و تکلیف خواننده با خواندن این جمله روشن می شود که این پاراگراف چه موضوعی را مورد بحث قرار می دهد. جملات بعد از topic sentence باید همگی مربوط به آن باشند و topic sentence را مورد بحث قرار دهند. اگر جملات بعدی ما مرتبط با topic نباشد خطای نوشتاری اتفاق افتاده است.

در پاراگرافی که در صفحه ی 146 کتاب به عنوان مدل به شما داده شده، جمله ی topic با هایلات زرد رنگ مشخص شده است. در این پاراگراف دو جمله ی غیر مرتبط به تاپیک وجود دارد که خط زده شده اند و نباید آنها را در این پاراگراف گنجاند. بقیه ی جملات همگی به تاپیک مرتبط هستند.

مطالعه ی پاراگراف پیشنهادی صفحه ی 146 درک بهتری از توضیحات بالا به شما خواهد داد.

چاپ نوشته

برچسبها
مطالب مرتبط

دیدگاهی بنویسید.

بهتر است دیدگاه شما در ارتباط با همین مطلب باشد.

0