گرامر درس 7 تاپ ناچ 2b

گرامر درس 7 تاپ ناچ 2b

مبحث اول:

گاهی اوقات لازم است دو فعل پشت سر هم آورده شوند که در این صورت فعل دوم یا به صورت gerund (verb+ing) و یا به صورت infinitive (to + verb) آورده می شود. به سه مثال زیر توجه کنید:

1. I want to go.
2. I enjoy swimming.
3. I like to swim.
or I like swimming

اینکه فعل دوم به شکل gerund استفاده شود یا infinitive بستگی به فعل اول دارد. بعد از بعضی فعل ها مثل فعل want، فعل دوم همیشه به شکل infinitive می آید. بعد از برخی دیگر از فعل ها مثل فعل enjoy ، فعل دوم همیشه به صورت gerund می آید. اما بعد از بعضی فعل ها، مثل فعل like ، می توان هم از gerund و هم از infinitive استفاده کرد، بدون اینکه تفاوتی در معنای جمله ایجاد شود.

در صفحه ی 76 کتاب لیستی کوتاهی از هر سه دسته فعل آورده شده است.

به طور کلی می توان گفت فعل هایی که نشان دهنده ی تصمیم گیری یا خواستن باشند معمولا به infinitive همراه می شوند. و فعل هایی که نشان دهنده ی دوست داشتن و یا نفرت داشتن از چیزی باشند معمولا هم می توانند با gerund و هم با infinitive همراه شوند. البته این قانون نمی تواند همیشه صدق کند.

اکثر فعل های زبان انگلیسی با infinitive همراه می شوند.
بهترین روش برای به خاطر سپردن این فعل ها این است که سعی کنید آنها را در جمله به کار ببرید:

1. I decided to take the test again.
2. They needed to buy a house.
3. He hoped to get a good grade.
4. She suggested getting together for the weekend.
5. I quit smoking two years ago.
6. They don’t mind waiting.
7. I hate smoking.
or I hate to smoke.
8. They love playing the piano.
or They love to play the piano.
9. I prefer staying here with you.
or I prefer to stay here with you.

لازم است توجه کنید که چند فعل مختلف با like وجود دارد که به خاطر تشابه ممکن است ما را دچار اشتباه کنند. در همگی این افعال like وجود دارد ولی فعل بعد از آنها به شکل های مختلف می آید:

– like+ infinitive / or like + gerund
– would like + infinitive
– feel like + gerund
– dislike + gerund

مبحث دوم:

همانطور که گفتیم بعد از برخی از فعل ها باید از gerund استفاده کنیم. اما این فقط یکی از کاربردهای gerund است و در موارد متعدد دیگری نیز می توان از gerund استفاده کرد.

یکی از جاهایی که استفاده از gerund کاربرد دارد بعد از حرف اضافه است. حرف اضافه ممکن است هم بعد از فعل به کار رود و هم بعد از صفت. مثلا:

1. I’m tired of waiting.
2. She is sad about failing the test.
3. They are satisfied with staying in this hotel.
4. He complained about doing too much work.
5. I apologize for being late.
6. They are talking about having a party.

همانطور که ملاحظه می کنید در سه مثال اول حرف اضافه بعد از صفت قرار گرفته و در سه مثال دوم حرف اضافه برای فعل آمده است. این که با چه فعل و یا چه صفتی چه حرف اضافه ای را میتوان به کار برد بستگی به فعل یا صفت دارد که از قانون خاصی تبعیت نمی کند.

لازم به ذکر است که بعد از حرف اضافه هیچ گاه از infinitive استفاده نمیکنیم.

به طور کلی بعد از حرف اضافه همیشه باید از یک اسم استفاده کنیم و به این خاطر در صورت نیاز به فعل بعد از حرف اضافه از gerund استفاده می کنیم که gerund نیز یک اسم تلقی میشود. Grammar Booster:

قسمت اول:

در گذشته فاعل، مفعول مستقیم و مفعول غیر مستقیم را مورد بررسی قرار دادیم که در اینجا مروری بر آنها خواهیم داشت.

فاعل جمله شخص یا چیزی است که عمل فعل را انجام می دهد. مثلا:

1. I hate to go out alone.

فعلی که در این جمله انجام شده ‘hate’ می باشد و شخصی که انجام دهنده ی آن ‘I’ است که فاعل جمله به حساب می آید.

به مثال دیگری توجه کنید:

2. I bought a book.

در این جمله ‘I’ فاعل جمله است و ‘a book’ مفعول جمله به حساب می آید. زمانی که جمله فقط یک مفعول داشته باشد، آن مفعول را مفعول مستقیم (direct object) می نامیم. در جمله ی زیر دو مفعول در جمله وجود دارد:

3. I bought my mother a book.

در این جمله نیز فاعل ‘I’ می باشد. ولی دو مفعول در این جمله حاضر است که هر دو دریافت کننده ی عمل فعل هستند. زمانی که در یک جمله دو مفعول حاضر باشد یکی از آنها را مفعول مستقیم (direct object) و دیگری را مفعول غیرمستقیم (indirect object) می نامیم. اسمی که بلافاصله بعد از فعل می آید مفعول غیرمستقیم و اسمی که بعد از مفعول غیرمستقیم می آید را مفعول مستقیم می نامیم. معمولا شخص دریافت کننده ی عمل مفعول غیرمستقیم و چیز دریافت کننده ی عمل مفعول مستقیم است. در جمله ی بالا ‘my mother’ مفعول غیرمستقیم و ‘a book’ مفعول مستقیم است.
گاهی اوقات می توان جای مفعول ها را در جمله جا به جا کرد که در این صورت به یک حرف اضافه احتیاج داریم. مثلا جمله ی 3 را به شکل زیر نیز می توان بیان کرد:

4. I bought a book for my mother.

در این صورت به مفعولی که بعد از حرف اضافه آمده، مفعول حرف اضافه (object of preposition) گفته می شود. کلا به اسمی که بعد از حرف اضافه به کار رود مفعول حرف اضافه می گوییم. مثلا:

5. I’m tired of working.

در این جمله نیز ‘working’ مفعول حرف اضافه به شمار می آید.
در جمله ی زیر فعل جمله فعل to be است:

6. I am a student.

اسمی که بعد از فعل to be می آید، در واقع دریافت کننده ی عمل فعل نیست و صرفا مکمل فاعل جمله است. در جمله ی 6 ‘a student’ همان ‘I’ می باشد و فاعل جمله را کامل می کند. به اسمی که بعد از فعل to be می آید اصطلاحا ‘subject complement’ گفته می شود یعنی کامل کننده ی فاعل.

پس دقت کنید که اسمی که بعد از فعل اصلی می آید را مفعول و اسمی که بعد از فعل to be می آید را subject complement می نامیم. مثلا:

7. I teach English.
8. I am a teacher.

در جمله ی 7 اسم ‘English’ مفعول مستقیم است، چون بعد از فعل اصلی آمده ولی در جمله ی 8، اسم ‘a teacher’ اصطلاحا subject complement نامیده میشود، چون بعد از فعل to be آمده است.
تمام نقش هایی که در اینجا مورد بحث قرار گرفتند در جمله ‘اسم’ هستند:

subject
direct object
indirect object
object of preposition
subject complement

از آنجایی که gerund و infinitive نیز هر دو اسم هستند، میتوانیم هر دوی آنها را جایگزین تمام این نقش ها در جمله قرار دهیم. فقط در نقش مفعول حرف اضافه نمی توان از infinitive استفاده کرد و باید از gerund استفاده کنیم. مثلا:

1. Painting is my favorite leisure-time activity.
To paint well is a talent.

دقت کنید که هم ‘painting’ که یک gerund است و هم ‘to paint’ که یک infinitive می باشد در نقش فاعل استفاده شده اند.

2. I enjoy painting.
I want to paint.

در اینجا gerund و infinitive هر دو در نقش مفعول مستقیم به کار رفته اند و استفاده در هر دوی آنها به جای مفعول بلامانع است. ولی انتخاب یکی از آنها بستگی به فعل ماقبل آنها دارد. مثلا بعد از enjoy فقط از gerund و بعد از want فقط از infinitive استفاده می کنیم.
در مثال زیر gerund و infinitive هر دو در نقش subject complement به کار رفته اند:

3. My favorite activity is paining.
The only thing that I enjoy is to paint.

به این دلیل که painting و to paint بعد از فعل to be آمده اند به آنها subject complement می گوییم.

اما در مثال زیر فقط می توان از gerund استفاده کرد:

4. I complained about waiting for too long.

در اینجا waiting، مفعول حرف اضافه به شمار می آید و در نقش مفعول حرف اضافه فقط نمی توان از infinitive استفاده کرد.
قسمت دوم:

برای منفی کردن gerund میتوان قبل از آن از not استفاده کرد. مثلا:

1. I prefer not having coffee because I can’t sleep well.

اگر به کاری که هیچ گاه انجام نمی دهیم اشاره داشته باشیم ، میتوان به جای not از never استفاده کرد. مثلا:

2. I’m sick of never having enough money.

Writing Booster:

گاهی اوقات در متن های خود چند اسم را پشت سر هم به صورت لیست می آوریم. مثلا:

1. I like reading, watching movies, and exercising in my free time.

همانطور که می دانید بعد از فعل like از infinitive نیز می توان استفاده کرد. پس جمله ی بالا را به شکل های زیر نیز می توان بیان کرد:

2. I like to read, to watch movies, and to exercise in my free time.

3. I like to read, watch movies, and exercise in my free time.

در جمله ی 3 یک to برای هر سه فعل آورده شده است.

نکته ای که در اینجا قابل توجه است این است که با وجودی که بعد از like از هر دوی gerund و infinitive می توان استفاده کرد، اما نمی توان در یک جمله آنها را به صورت ترکیبی به کار برد. همانطور که در مثال ها می بینید تمام اسم ها یا باید به صورت gerund و یا به صورت infinitive آورده شوند.

در بین اسم ها باید از کاما استفاده کنیم ولی قبل از and آخر، استفاده از کاما اختیاری است:

4. We have three favorite activities: swimming, running, and rock climbing.
5. We have three favorite activities: swimming, running and rock climbing.

برچسبها
مطالب مرتبط

دیدگاهی بنویسید.

بهتر است دیدگاه شما در ارتباط با همین مطلب باشد.

0