گرامر درس 5 تاپ ناچ 2a

گرامر درس 5 تاپ ناچ 2a

مبحث اول:

quantifiers

در گرامر درس 5 تاپ ناچ 2a    برای نشان دادن یک مقدار نامشخص از چیزی از quantifiers استفاده می کنیم. به جملات زیر نگاه کنید:

1. I have two friends.
2. I have some friends.

در جمله اول تعداد دوست های من مشخص است ولی در جمله ی دوم شما فقط می دانید که من چند دوست دارم ولی تعداد دقیق آنها نامشخص است. به کلماتی نظیر some که نشان دهنده ی مقدار نامشخصی از چیزی هستند quantifier گفته می شود و معمولا قبل از اسم می آیند. در این درس سه quantifier (some, any و a lot of) را مورد بررسی قرار می دهیم.

some:

از some در جملات مثبت و سوالی استفاده می کنیم. توجه کنید که some را میتوان هم با اسم های قابل شمارش وهم غیر قابل شمارش به کار برد. اگر اسم بعد از some قابل شمارش باشد، حتما باید به صورت جمع به کار برده شود. به مثال های زیر توجه کنید:

3. There are some cars parked outside.
4. We have some apples in the fridge.
5. There is some cheese left.
6. I want some water.
7. Do you need some oranges too?
8. Is there some butter in the fridge?

دقت کنید که اگر some قبل از اسم غیرقابل شمارش به کار برده شود، فعل جمله نیز باید مفرد باشد. در مثال 5 و 8 میبینید که به خاطر غیرقابل شمارش بودن اسم از فعل is استفاده شده است.

لازم به ذکر است که some را نمی توانیم در جملات منفی به کار ببریم.

any:

از any در جملات منفی و سوالی استفاده می کنیم. توجه کنید که any را میتوان هم با اسم های قابل شمارش وهم غیر قابل شمارش به کار برد. اگر اسم بعد از any قابل شمارش باشد، حتما باید به صورت جمع به کار برده شود. به مثال های زیر توجه کنید:

9. There aren’t any cats in our neighborhood.
10. We don’t have any onions.
11. There isn’t any sugar in this coffee.
12. I didn’t put any salt in the soup.
13. Do we have any potatoes?
14. Are there any bananas in the fridge?
15. Is there any cereal in the cabinet?

دقت کنید که اگر any قبل از اسم غیرقابل شمارش به کار برده شود، فعل جمله نیز باید مفرد باشد. در مثال 11 و 15 میبینید که به خاطر غیرقابل شمارش بودن اسم از فعل is استفاده شده است.

لازم به ذکر است که any را نمی توانیم در جملات مثبت به کار ببریم.

a lot of:

از a lot of می توان در تمام جملات مثبت، منفی و سوالی استفاده کرد. بعد از a lot of نیز هم می توان اسم قابل شمارش وهم اسم غیرقابل شمارش به کار برد. دقت کنید که اگر اسم قابل شمارش باشد، حتما باید به صورت جمع به کار برده شود. با اسامی غیرقابل شمارش نیز باید از فعل مفرد استفاده کنیم. به مثال های زیر توجه کنید:

16. There are a lot of cars in the street.
17. There is a lot of milk in the fridge.
18. I don’t have a lot of friends.
19. There isn’t a lot of oil left.
20. Are a lot of people invited to the party?
21. Do we need a lot of money for that house?

دو مورد از quantifier هایی که زیاد هم مورد استفاده هستند، many و much می باشند. از many قبل از اسم های قابل شمارش و از much قبل از اسم های غیر قابل شمارش استفاده می کنیم. دقت کنید که بعد از many اسم قابل شمارش حتما باید به صورت جمع آورده شود. به مثال های زیر توجه کنید:

22. There isn’t much cheese in the fridge.
23. We don’t have much tea.
24. There aren’t many people in the party.
25. I don’t need many tomatoes.

توجه کنید که many و much را معمولا با جملات منفی استفاده می کنیم (خصوصا much). ممکن است که many گاها با جملات مثبت نیز دیده شود ولی با جملات منفی متداول تر است. همچنین این دو quantifier معمولا در جملات سوالی مورد استفاده قرار نمی گیرند.
مبحث دوم:

indefinite pronouns (ضمایر نامشخص):

زمانی که در جمله ای به یک شخص نامشخص اشاره داریم می توانیم از ضمایر نامشخص استفاده کنیم. مثلا:

1. There is someone ahead of you.

در این جمله واضح است که کسی منتظر شماست ولی هویت آن شخص نامشخص است.

در اینجا در مورد سه ضمیر نامشخص someone، anyone و no one صحبت می کنیم.

someone:

ضمیر someone نیز مانند some در جملات مثبت و سوالی استفاده می شود. توجه کنید که someone یک ضمیر است و به جای اسم قرار داده می شود، پس نمی توان بعد از آن از اسم استفاده کرد. به مثال های زیر توجه کنید:

2. I saw someone outside.
3. Someone called you when you were out.
4. There is someone waiting for you.
5. Is there someone here to do this job for me?

دقت کنید که فعلی که با someone می آید باید حتما فعل مفرد باشد. ملاحظه می کنید که در مثال های 4 و 5 از فعل مفرد is استفاده شده است.

همچنین توجه کنید که someone هیچ گاه در جملات منفی به کار نمی رود.

anyone:

ضمیر anyone نیز مانند any در جملات منفی و سوالی استفاده میشود. به مثال های زیر توجه کنید:

6. I don’t know anyone in this area.
7. There isn’t anyone who can do this job for you.
8. Can I find anyone to answer my question?
9. Is there anyone to help me?

دقت کنید که فعلی که با anyone می آید نیز باید حتما مفرد باشد که در مثال های 7 و 9 به همین دلیل از فعل مفرد is استفاده شده است.
همچنین توجه کنید که anyone در معنای هیچ کس در جملات مثبت به کار نمیرود.

no one:

ضمیر no one را فقط در جملات منفی استفاده می کنیم. به مثال های زیر توجه کنید:

10. There was no one to come with me.
11. No one accepted my invitation.
12. We have no one available.

همانطور که در مثال ها ملاحظه می کنید، no one فقط در جملات منفی به کار می رود اما فعل همراه آن به صورت مثبت آمده و با not همراه نشده است. تفاوت no one و anyone درهمین موضوع است. دو مثال زیر هر دو هم معنی هستند:

13. There isn’t anybody outside.
14. There is no one outside.

ملاحظه می کنید که با anyone فعل منفی و با no one فعل مثبت به کار رفته است. ولی هر دو جمله منفی هستند.

ضمیر no one نیز همیشه با فعل مفرد به کار میرود.

لازم به ذکر است که no one در جملات مثبت و سوالی مورد استفاده قرار نمی گیرد.

Grammar Booster:

قسمت اول:

همانطور که قبلا نیز گفتیم در زبان انگلیسی اسامی به دو دسته ی قابل شمارش و غیر قابل شمارش تقسیم می شوند. به خاطر دارید که اسامی قابل شمارش هم حالت مفرد دارند و هم حالت جمع ولی اسامی غیرقابل شمارش را نمی توان با حروف تعریف a یا an آورد و همچنین نمی توان آنها را جمع بست.

اما می توان قبل از اسامی غیر قابل شمارش یک واحد اندازه گیری قابل شمارش قرار داد. مثلا اسم water که غیر قابل شمارش است را نمی توان به صورت مفرد (a water) یا به صورت جمع (waters) آورد اما می توان آن را با واحدهای اندازه گیری مختلف همراه کرد. مثلا:

a bottle of water
two glasses of water
a spoonful of water

البته باید توجه کنید که واحدهای اندازه گیری مواد مختلف با هم متفاوت است. به چند نمونه از واحد های اندازه گیری دقت کنید:

a bar of soap/chocolate: یک قالب صابون/شکلات
a can of hairspray: یک قوطی تافت
a tube of toothpaste: یک تیوپ خمیردندان

مثال های بیشتری در این باره را می توانید در صفحه ی 128 کتاب مشاهده کنید.

قسمت دوم:

too many, too much and enough:

اگر به خاطر داشته باشید در درس های پیشین در مورد too صحبت کردیم. گفتیم که too را قبل از صفت ها استفاده می کنیم که به جمله حالت منفی می دهد. مثلا:

1. This phone is too small.
این تلفن زیادی کوچک است (که خوب نیست).

2. It is too hot for me.
برای من زیادی گرم است (که خوب نیست).

ضمنا گفتیم که too را نمی توانیم قبل از اسم به کار ببریم. ولی به جای too می توانیم از too many و too much استفاده کنیم که too many را قبل از اسم های قابل شمارش جمع و too much را قبل از اسامی غیرقابل شمارش به کار می بریم. دقت کنید که too much و too many نیز مانند too به جمله حالت منفی میدهند. مثلا:

3. There is too much salt in this soup.
داخل این سوپ خیلی زیادی نمک هست (که خوب نیست).

4. There are too many cars on the street.
تعداد خیلی زیادی ماشین در این خیابان است (که خوب نیست).

زمانی که بخواهیم کافی بودن و مناسب بودن چیزی را توضیح دهیم از enough استفاده می کنیم. توجه کنید که enough را میتوان هم با اسم و هم با صفت به کار برد اما محل قرار گرفتن آن همراه با اسم و صفت یکسان نیست. اگر با اسم بیاد قبل از اسم و اگر با صفت همراه شود بعد از آن قرار می گیرد. به مثال های زیر توجه کنید:

5. This phone is big enough for me.
اندازه این تلفن برای من مناسب است (که خوب است).

6. He is old enough to drive.
سن او مناسب رانندگی است (به اندازه ی کافی بزرگ شده، که خوب است).

7. There are enough chairs for everybody.
8. I have enough money to buy that jacket.

نکته: کلمه ی enough را میتوان هم با اسم های قابل شمارش و هم با اسم های غیرقابل شمارش به کار برد که اسم قابل شمارش بعد از enough همیشه به صورت جمع می آید.

دقت کنید که در مثال های 5 و 6 enough با صفت همراه شده و بعد از صفت قرار گرفته ولی در مثال های 7 و 8 enough با اسم آمده و بعد از اسم قرار گرفته است . توضیحات بالا را به صورت خلاصه در زیر می بینید:

too + adjectives: He is too young to vote.
too many + plural count nouns: There are too many students in this class.
too much + noncount nouns: There is too much pollution in this town.
adjective + enough: This room is large enough for me.
enough + noncount nouns: There is enough milk for everyone.
enough + plural count nouns: There are enough books for all students.

تمام جملات بالا را میتوان در حالت منفی و سوالی نیز استفاده کرد و محدودیتی در این زمینه وجود ندارد.

قسمت سوم:

fewer and less:

هر دو کلمه ی fewer و less به معنی ‘کمتر’ هستند و مثل صفت های comparative برای مقایسه به کار میروند ولی fewer را فقط قبل از اسم های قابل شمارش و less را فقط قبل از اسامی غیرقابل شمارش استفاده می کنیم. توجه کنید که اسم قابل شمارش بعد از fewer باید حتما جمع باشد. به مثال های آن توجه کنید:

1. There are fewer apartments in this town than our last one.
2. We have fewer flowers in our garden than last year.
3. There is less pollution in this area compared to other places.
4. My sister makes less money than my brother.
قسمت چهارم:

ضمایر نامشخص something, anything و nothing :

این سه ضمیر نیز مانند someone، anyone و no one به جای اسم های نامشخص قرار میگیرند ولی با این تفاوت که آنها به جای اشخاص قرار میگرفتند ولی این ها (something, anything, nothing) جایگزین چیزها می شوند.

something:

ضمیر something نیز همانند someone در جملات مثبت و سوالی مورد استفاده قرار می گیرد. مثلا:

1. I think there is something bothering you.
2. I saw something outside.
3. Do you have something to eat?
4. Can I do something to help?

دقت کنید که فعل همراهی کننده ی something همیشه مفرد است. در مثال 1 به همین دلیل از فعل is استفاده شده است.

نکته: ضمیر something در جملات منفی به کار نمی رود.

anything:

ضمیر anything نیز همانند anyone در جملات منفی و سوالی مورد استفاده قرار میگیرد. مثلا:

5. There isn’t anything in this fridge.
6. We don’t have anything to do.
7. Is there anything I can do for you?
8. Do you want anything to drink?

توجه کنید که فعل همراهی کننده ی anything همیشه مفرد است. در مثال های 5 و 7 به همین دلیل از فعل is استفاده شده است.

نکته: ضمیر anything در جملات مثبت به کار نمیرود.

nothing:

ضمیر nothing نیز همانند no one فقط در جملات منفی به کار می رود و تفاوت آن با anything این است که anything را با فعل منفی به کار می بریم ولی nothing باید با فعل مثبت همراه شود.

دقت کنید که nothing را در جملات مثبت و سوالی به کار نمیبریم. به مثال های زیر توجه کنید:

9. I have nothing to say. = I don’t have anything to say.
10. There is nothing to do here. = There isn’t anything to do here.

ملاحظه می کنید که با وجودی که فعل جمله مثبت است ولی جمله معنای منفی دارد. همچنین در مثال 10 میبینید که همانند بقیه ی ضمایر نامشخص، فعل جمله مفرد است.

Writing Booster:

در این قسمت طریقه ی نوشتن نامه های رسمی را مورد بررسی قرار می دهیم. همانطور که از اسم نامه برمی آید تمام جمله های یک نامه ی رسمی باید رسمی باشد.

زمانی که یک email غیر رسمی برای یکی از دوستان می فرستیم معمولا از قانون خاصی تبعیت نمیکنیم ولی در نوشتن نامه های اداری و تجاری باید از قوانین خاصی پیروی کنیم.

قسمت بالا سمت راست باید آدرس فرستنده نوشته شود و در زیر آن در قسمت سمت چپ آدرس دریافت کننده ی نامه قید می شود.
تاریخ ارسال را باید زیر آدرس فرستنده بنویسیم.
بعد از آدرس، نامه را با عرض یک تهنیت(salutation) شروع می کنیم.
بعد از اینکه متن مورد نظر خود را نگارش کردیم، نامه را با یک عبارت پایانی مناسب به اتمام میرسانیم.
در زیر آن اسم خود را به صورت امضا می نویسیم.
در نهایت اسم خود را با خط تایپ معمولی می نویسیم.

برای عرض تهنیت می توان از Dear … استفاده کرد. مثلا:

Dear Mr. Smith:
Dear Mari,

ملاحظه می کنید که در صورتی که نامه رسمی تر باشد بعد از salutation از دو نقطه (:) استفاده می کنیم. اما برای نامه های غیر رسمی تر از کاما استفاده می کنیم.

در صورتی که دریافت کننده ی نامه را نشناسیم و یا حتی مرد یا زن بودن ایشان برایمان روشن نباشد از عبارت های زیر استفاده می کنیم:

Dear Sir or Madam:
To whom it may concern:

برای مشاهده ی یک نمونه از نامه ی رسمی به قسمت writing booster صفحه ی 143 کتاب مراجعه کنید.

برچسبها
مطالب مرتبط

دیدگاهی بنویسید.

بهتر است دیدگاه شما در ارتباط با همین مطلب باشد.

0