گرامر درس 3 تاپ ناچ 2a

گرامر درس 3 تاپ ناچ 2a

بحث اول:

Had better:

اگر به خاطر داشته باشید قبلا در مورد should به تفصیل صحبت کردیم. در اینجا had better را مورد بررسی قرار میدهیم که از نظر معنایی و ساختاری خیلی به should شبیه است.

فعل had better نیز همانند should برای دادن پیشنهاد و راهکار استفاده می شود. زمانی که می خواهیم بگوییم انجام کاری برای کسی بهتر است از should و had better استفاده می کنیم. به مثال های زیر دقت کنید:

1. You are late; you’d better hurry.
2. She doesn’t have much time; she had better start as soon as possible.
3. If you have a headache, you had better take something.
4. It is raining outside; you’d better take your umbrella with you.

همانطور که در مثال ها مشاهده می کنید بعد از had better فقط باید از فرم ساده ی فعل استفاده کنیم. در واقع بعد از had better نمی توان اسم به کار برد.

برای منفی کردن جمله کافی است بعد از had better از not استفاده کنیم:

5. It’s too late; you’d better not go out alone.
6. They had better not be late because the teacher won’t let them in.
7. You’d better not call her at this hour.
8. She’d better not eat anything chewy. It’s not good for her loose tooth.

تفاوت کوچکی که بین should و had better وجود دارد این است که should فقط برای پیشنهاد به کار رفته و در هر حالتی از آن استفاده می کنیم. ولی had better را معمولا زمانی استفاده می کنیم که در جمله ی ما کمی حالت اخطار وجود دارد. مثلا در مثال 1 منظور گوینده این است که اگر عجله نکنی پیامد بدی برایت دارد و دیر می رسی. یا مثلا در مثال 8 گوینده در مورد کسی که دندان لقی دارد می گوید اگر غذای سفت بخورد عاقبت خوبی ندارد و بهتر است این کار را نکند. در تمام مثال های بالا می توانید ردی از اخطار را مشاهده کنید.

برای سوالی کردن جمله ها باید جای had و فاعل جمله را عوض کنیم. مثلا:

9. Had she better take an umbrella with her?
Yes, she had./No, she hadn’t.

ولی عملا در زبان انگلیسی در ساختارهای سوالی فقط از should استفاده می شود و had better برای سوال پرسیدن اصلا مصطلح نیست.

نکته: کلمه ی had better تقریبا همیشه در مکالمات روزمره به صورت مخفف به کار میبریم. مثلا:

I’d better
she’d better
you’d better

دقت کنید که better not حالت مخفف ندارد.
کتاب در قسمت grammar booster علاوه بر should و had better در مورد could و ought to نیز به طور خلاصه بحث می کند.
در مورد could توضیح دادیم که یک فعل modal است و زمانی از آن استفاده میکنیم که ب شنونده حق انتخاب بین دو یا چند گزینه را می دهیم. مثلا:

10. To go to the airport, you could take the bus or go by the subway.
11. If you are hungry you could make some snack.
12. You could stay in a hotel or rent a house; it’s your choice.

در مثال ها ملاحظه می کنید که برای پیشنهاد دادن گزینه های مختلف از could استفاده می کنیم ولی should را زمانی به کار می بریم که می خواهیم بگوییم یکی از آنها بهتر است. مثلا:

13. You could walk or take a taxi, but I think you should take a taxi because it is faster.

بنابراین could گزینه های مختلف را معرفی می کند ولی should برای پیشنهاد بهترین گزینه از نظر گوینده مورد استفاده قرار میگیرد.
مثل همه افعال modal دیگر بعد از could برای تمام فاعل ها باید فرم ساده ی فعل به کار ببریم و برای منفی کردن آن، بعد از could از not استفاده می کنیم. به منظور سوالی کردن نیز کافی است جای could را با فاعل جا به جا کنیم. مثلا:

14. You couldn’t take the bus at night; buses don’t run after midnight.
15. She couldn’t register in that class; it is full.
16. Could I come with you to your work place?
Yes, you could./No, you couldn’t.
17. Could my mother make an appointment for tomorrow?
Yes, she could./ No, she couldn’t.

اما در مورد ought to :

فعل ought to نیز از نظر معنایی و ساختاری شبیه should است و برای دادن پیشنهاد به کار می رود. بعد از ought to نیز باید از فرم ساده ی فعل استفاده کنیم. به مثال ها دقت کنید:

18. You ought to rest at home today; you look a little sick.
19. She ought to reserve the tickets earlier.
20. They ought to eat something before the class.

نکته : فعل ought to در جملات منفی و سوالی اصلا مصطلح نیست و برای جملات منفی وسوالی اغلب از همان should استفاده می کنیم.
مبحث دوم:

آینده با will

برای بیان بعضی از کارهایی که قصد انجام آنها را در آینده داریم می توانیم از will استفاده کنیم. بعد از will باید برای تمام افعال از فرم ساده ی فعل استفاده کنیم. به مثال های زیر توجه کنید:

1. He will call you back when he arrives.
2. I will be here at this hotel until the end of the week.
3. My mother will see you tomorrow.
4. They will take a taxi to work this morning.

برای منفی کردن جملات بعد از will از not استفاده می کنیم. جملات زیر فرم منفی جملات بالا می باشد:

5. He will not call you back when he arrives.
6. I won’t be here at this hotel until the end of the week.
7. My mother will not see you tomorrow.
8. They won’t take a taxi to work this morning.

ملاحظه می کنید که won’t فرم مخفف will not می باشد.
برای سوالی کردن جمله ها نیز کافی است جای will را با فاعل جمله عوض کنیم:

9. Will he call you back when he arrives?
Yes, he will./No, he won’t.
10. Will you be here at this hotel until the end of the week?
Yes, I will./No, I won’t.
11. Will your mother not see you tomorrow?
Yes, she will./No, she won’t.
12. Will they take a taxi to work this morning?
Yes, they will./No, they won’t.

علاوه بر will برای بیان برنامه ای که قصد انجام آن را در آینده داریم می توان از ساختار be going to نیز استفاده کرد. دو ساختار will و be going to تفاوت ها و شباهت هایی با هم دارند که در زیر به آنها می پردازیم:

برای پیش بینی آینده هر دو ساختار را میتوان به کار برد. مثلا:

13. It will rain tomorrow.
It is going to rain tomorrow.
14. She will fail this test.
She is going to fail this test.
15. They will get sick in this cold weather.
They are going to get sick in this cold weather.

در مثال های 13، 14 و 15 جمله هایی که با will و be going to بیان شده اند هر دو موضوعی را در آینده پیش بینی می کنند و بین آنها تفاوتی وجود ندارد.

برای صحبت در مورد برنامه هایی که در آینده داریم نیز هر دو ساختار will و be going to را می توان استفاده کرد. اما اگر برای یک موضوع خاص مثل سفر رفتن و یا چگونه گذراندن تعطیلات آخر هفته برنامه ریزی کرده ایم که کار خاصی را انجام دهیم از be going to استفاده می کنیم. مثلا:

16. I’m going to take a vacation at the end of this semester.
17. She is going to throw a party for his son’s birthday.
18. They are going to movie into a bigger house.

در جملات 16، 17 و 18 ترجیحا از will استفاده نمی کنیم.
علاوه بر will و be going to از ساختارهای زیر نیز میتوان برای صحبت کردن درباره ی آینده استفاده کرد:

present continuous: I am meeting my sister after the class.
simple present tense: My mother arrives at 9:00 tomorrow morning.

– ساختار present continuous نیز همانند be going to برای صحبت کردن در مورد برنامه هایی که قبلا برنامه ریزی شده اند به کار می رود. اما present continuous را معمولا برای برنامه هایی به کار می بریم که ترتیب آنها داده شده است. به مثال های زیر توجه کنید:

19.a I am going to get married in July.
b. I am getting married in July.

در مثال a من تصمیم دارم که در ماه جولای ازدواج کنم ولی در مثال b می گویم که من دارم این ماه جولای ازدواج می کنم یعنی ترتیب تدارکات آن داده شده ، مثلا مهمانها دعوت شده اند و برنامه های مختلف آن رزرو شده است.

البته هر دوی این ساختار را میتوان به جای هم به کار برد.
– ساختار simple present tense را نیز می توان برای آینده به کار برد اما فقط زمانی که در مورد یک جدول زمان بندی خاص باشد. مثلا برای ساعت رسیدن یا حرکت کردن قطار، هواپیما و … و یا ساعت رسیدن یا حرکت کردن شخص و یا ساعت باز کردن وبستن مغازه ها و چیزهایی از این قبیل می توان از زمان حال ساده استفاده کرد. مثلا:

20. The train arrives at 5:00.
21. Susan leaves New York tonight.

قسمت اول :

must و have to

هر دو فعل must و have to افعال modal هستند و برای بیان اجبار از آنها استفاده می کنیم. این دو فعل در حالت مثبت با هم هم معنی هستند. به مثال های زیر توجه کنید:

1. I have to pass this course to be able to go to the nest level.
2. You have to be on time for the class.
3. She has to study more if she wants to pass.
4. You must wear your seatbelt when you drive.
5. You must wear a uniform to school.
6. You must turn off your cell phones in the conference.

معمولا must را زمانی استفاده می کنیم که در مورد قانونی که کس دیگری مثل جامعه یا محل کار برای ما وضع کرده است اشاره می کنیم. مثل مثال های 4، 5 و 6.

با وجودی که must و have to هر دو یک معنی دارند، ولی در شرایط غیر رسمی ترجیحا از have to استفاده می کنیم.

همانطور که گفتیم must و have to فقط در جملات مثبت هم معنی هستند. در جملات منفی must برای بیان قوانینی که ما را از کاری منع می کنند استفاده می شود اما have to نشان دهنده ی عدم اجبار در کاری است. مثلا:

7. You must not smoke in this restaurant.
8. You don’t have to wear a uniform to go to English class.

در مثال 7 must not معادل can’t است و نشان دهنده ی این است که شما قانونا نمی توانید این کار را انجام دهید. ولی در مثال 8، هیچ منع یا الزامی وجود ندارد و پوشیدن یا نپوشیدن یونیفرم اختیاری است.

پس دقت کنید که must و have to در جملات منفی هم معنی نیستند. به مثال های بیشتر توجه کنید:

9. You must not use your cell phone in the conference.
10. You must not bring your children to work.

در جملات 9 و 10 شما طبق قوانین نمی توانید این کارها را انجام دهید.

11. You don’t have to bring an umbrella with you.
12. You don’t have to be on time for the party.

اما در جملات 11 و 12، آوردن یا نیاوردن چتر و یا سروقت بودن الزامی ندارد و انتخاب با شماست.

قسمت دوم :

be supposed to

عبارت be supposed to را برای بیان انتظارات استفاده می کنیم، وقتی می خواهیم بگوییم طبق قراری که از قبل گذاشته شده کسی بنا است کار را انجام داده باشد و یا اینکه بر اساس قوانین کاری از شما انتظار میرود.

توجه کنید در این عبارت فعل جمله be است (یعنی : am، is، are، was و were) و قسمت supposed to به صورت ثابت در همه ی زمان ها و برای همه ی افعال یکسان است. و همین طور برای منفی و سوالی کردن جمله ها از همان فعل to be استفاده میکنیم. به مثال های زیر توجه کنید:

1. You were supposed to bring the cake; where is it now?
2. She was supposed to be on time, but she never cares about her promises.
3. We are supposed to turn off our cell phone in this place.
4. You are supposed to be quiet in the library.

در جملات منفی بعد از فعل to be از not استفاده می کنیم:

5. You are not supposed to take pictures in the museum.
6. They are not supposed to pay for this.
7. He is not supposed to type the letter.
8. We are not supposed to take off our shoes here.

در جملات سوالی نیز جای فعل to be را با فاعل عوض می کنیم:

9. Am I supposed to bring my book with me?
Yes, you are./No, you aren’t.
10. Is he supposed to finish the project until the end of the week?
Yes, he is./No, he isn’t.

قسمت سوم:

کاربردهای دیگر will

گفتیم که will را برای بیان برخی کارهایی که در آینده می خواهیم انجام دهیم و برای بیان پیش بینی ها استفاده می کنیم. دقت کنید که در مورد برنامه هایی که در آینده داریم اگر برنامه ریزی برای انجام کاری را در آینده قبلا انجام داده باشیم، مثل برنامه سفر یا شرکت در کار خاصی از ساختار be going to استفاده می کنیم (برای بیان برنامه های از قبل ریخته شده استفاده از will توصیه نمی شود.)
به مثال های زیر دقت کنید:

1. ‘Are you ready to order?’ ‘Yes, I’ll have the grilled fish please.’
2. ‘What are you going to eat for dinner tonight?’
‘I’m going to eat some fish.’

ملاحظه می کنید که در مثال اول من برنامه ای از قبل برای انتخاب خود ندارم و این تصمیم الان من است ولی در مثال دوم از قبل برای این کار برنامه ریزی کرده ام.

اما به جز دو مورد بالا برای موارد زیر نیز می توان از will استفاده کرد:
– یکی برای بیان تصمیماتی که در لحظه برای آینده می گیریم. مثلا:

3. I think I will have chicken for lunch.
4. Maybe I’ll go to the party with her.

– دوم زمانی که می خواهم بگویم به انجام کاری متمایل هستم و معمولا این کار را انجام می دهم (به خصوص کارهایی که معمولا دیگران تمایلی به انجام آن ندارند). دقت کنید که در این مورد بحثی از آینده نیست و نظر و تمایل کلی ما را نسبت به چیزی نشان می دهد. مثلا:

5. I will go swimming when it is cold. I’m OK with that.
6. My daughter will eat meat easily.
7. They won’t go out when it rains.

Writing Booster

در زبان انگلیسی اگر بعضی از حروف ربط که به آنها subordinating conjunction یا اصطلاحا حروف ربط وابسته ساز می گوییم در ابتدای یک clause یا جمله واره قرار بگیرند آن جمله واره را به جمله واره ی بعدی خود وابسته می کنند. همیشه اگر یکی از جمله واره ها با یک subordinating conjunction شروع شده و جمله واره ی وابسته باشد، جمله واره ای که آن را همراهی کرده و با هم یک جمله ی کامل می سازند قطعا مستقل است. در اینجا دو حرف ربط وابسته ساز since و because را مورد بحث قرار میدهیم. این دو حرف ربط هم معنی بوده و برای بیان دلیل چیزی به کار می روند. به مثال های زیر توجه کنید:

1. Because she was late, they didn’t let him go in.
2. Since it was rainy, the picnic got cancelled.
3. Because the soup was very salty, she didn’t eat it.
4. Since she studies very hard, she can absolutely be successful.

در تمام مثال های بالا جمله واره ی اول که با since یا because شروع شده است از لحاظ معنایی به جمله واره ی دوم وابسته است. در تمام جملات بالا جمله واره های دوم مستقل هستند یعنی در صورت حذف جمله واره ی اول ، جمله واره ی دوم معنی مستقل دارد. ولی در صورت حذف جمله واره ی دوم ، جمله واره ی اول از لحظاظ معنایی ناقص است. دقت کنید که به دلیل وابسته بودن جمله واره ی اول به دوم بعد از اتمام جمله واره ی اول حتما باید از کاما استفاده کنیم.
البته در این جملات می توان جای جمله وارها را با هم عوض کرد. اما در صورتی که جمله واره ی وابسته دومین clause در جمله باشد نیازی به قرار دادن کاما قبل از آن نیست:

5. They didn’t let him go in because she was late
6. The picnic got cancelled since it was rainy
7. She didn’t eat it because the soup was very salty
8. She can absolutely be successful since she studies very hard.

چاپ نوشته
برچسبها
مطالب مرتبط

دیدگاهی بنویسید.

بهتر است دیدگاه شما در ارتباط با همین مطلب باشد.

  1. حسین :
    21 آبان 98

    خیلی ممنون ،واقعا عالی بود

0